Nederlandse treinstations, meervoudig belicht

Niets staat kaarsrecht, niets is haarscherp, niet van zichzelf en niet in je beleving. Alles is van voorbijgaande aard, alles is vluchtig. Wat kan ik me herinneren van een plek waar ik ooit ben geweest, waar ik gisteren ben geweest? Vlagen, flarden, indrukken en emoties.

Hooguit een totaalidee dus, een beleving, nooit een vaststaand beeld. Ik hou van fotografie, maar dat is voor mij tegelijk haar grootste leugen, dat ze suggereert herinneringen te representeren. Het is een hulp daarbij, niets meer, en zo moet het ook gezien worden.

Vandaar deze manier van aanpak, ik probeer de vluchtigheid van de beleving vast te leggen, als ware het de essentie van een plek, in de hoop een echter beeld van de werkelijkheid voort te brengen dan welke megapixel foto ooit zou kunnen.

(serie wordt aangevuld)